среда, 24 декабря 2014 г.

Dinlərin düşməni – satanizm

Dinlərin düşməni – satanizm

Dinlərin düşməni – satanizm
Şeytana inananlar
Bəşəriyyət müxtəlif dinlərə, inanclara sitayiş edir. Kimisi Allaha inanır, ibadət edir, kimisi də Allahı inkar edir. Hələ inəyə sitayiş edənlər də mövcuddur. Ancaq qaranlıq, məxfi saxlanılan inanclar da yaşamaqda və gizli şəkildə təbliğ edilməkdədir.
 
Satanizm haqqında çox eşitmişik. Satanizm, əsasən xristianlığa, həmçinin bütün dinlərə qarşı çıxan bir hərəkatdır. Terminin mənası “şeytana inanmaq, sitayiş etmək” mənasını verir. Başda xristianlıq olmaqla, bütün dinlərə qarşı üsyanı təbliğ edir. Satanizm öz-özlüyündə fəlsəfi cərəyandır. Onun ardıcıllarının fikrincə, şeytan yeganə müqəddəs varlıqdır. Cəmiyyətdən, sosial mühitdən kənarlaşan adamlar satanist qruplar yaradaraq öz inanclarını təbliğ edirlər.
 
Satanizm
 
Qısacası, satanizm – şeytanı və ya şeytan simvolunu təbliğ edən və ona inanmağı əmr edən bir cərəyandır.
Satanizm öz-özlüyündə bir neçə məzhəbə bölünür.
Hər bir məzhəbin fəlsəfəsi də digər məzhəblərə nəzərən fərqlidir. Ancaq ən əsas məzhəb Anton LaVeyin adı ilə bağlıdır. Onun dünyagörüşünə görə, Şeytan – azadlığın, fərdiliyin və ədalətsizliyə qarşı mübarizənin simvoludur.
LaVey hesab edirdi ki, satanist olmurlar, satanist doğulurlar. Satanistlər sosial müxtəliflik, seksual enerjinin açılması və inkişafı, fərdin öz həyatının mənasını tapması və həyati ideyalarına çatması tərəfdarlarıdır.
 
Şeytan Kilsəsi
 
Satanizm ifadəsi hərfi mənada "şeytana inanan", "şeytanı rəhbər tutan" mənalarına sahibdir. Bu cərəyanın yaranma səbəbi iudaizm və xristianlığa qarşı mübarizə aparmaqdır. Kilsə özünü şərin şüurlu daşıyıcısı və  xristianlığın antipodu elan edir.
 
Şeytan kilsəsi satanist sektaların birincisidir.
Buna "Müasir Etiraz Hərəkatı" demək də mümkündür. Bu hərəkat, başda xristianlıq olmaqla, bütün dinlərə və dinlərin yaratdığı müqəddəs dəyərlərə əksdir.
Bu səbəbdən, başda İngiltərə, Fransa və Almaniya olmaq üzrə bəzi Avropa ölkələrində, xüsusilə də ABŞ-da ortaya çıxan, oradan digər ölkələrə yayılan satanizm şeytanın ən əhəmiyyətli xüsusiyyəti olan müxalifliyi və oyanışı əsas tutur, dinin və dini olan hər şeyə qarşıdır və şeytanın, onun təmsil etdiyi düşüncənin yanındadır.
 
İlk ciddi satanist film
 
Anton LaVey 1960-cı illərin sonlarında sosial darvinizm ideologiyasını özündə birləşdirən sektanı yaratdı və 1966-cı ildə Kaliforniyada “Şeytan Kilsəsi”ni qurdu.
 
Satanizmin banisi hesab edilən LaVey cərəyanı inkişaf etdirərək, “Şeytan İncili”  kitabını yazdı. Kitabda ən əsas ünsür  - şeytan və onun mahiyyətindən bəhs olunurdu. Şeytan, insanın bir növ heyvan olduğu düşüncəsini və dinlərin günah dediyi şeyi təmsil edir. Bu səbəbdən LaVey satanizm, dini və əxlaqi olan hər şeyə qarşı çıxma və bunların əksini etmə əsaslarına söykənir.
 
Satanizmin təşkilati mənada varlığını ən zirvə nöqtəsinə çatdırdığı dövr 1960-cı illərdir. Xüsusilə bu təlim kino, musiqi və media tərəfindən müxtəlif variantlarda işlənib. Məsələn, Anton Szandor LaVeyin ssenari məsləhətçiliyini etdiyi, ilk ciddi satanizm məzmunlu kinofilmi olan "Rozmarinin Körpəsi" 1968-ci ildə çəkildi. 
 
Pişiyin qurban verilməsi

Satanist mərasimlər, ortaya qoyulan pentaqram işarəsi ətrafında şamların yandırılması, baltaların əldə tutulması, tərs xaç işarəsinin çəkilməsi və ya taxta xaçın yandırılması, şeytana dua edilməsi və pişik qurban kəsilməsi, onun qanının içilməsi ilə keçir. Ümumiyyətlə, bürcləri eyni olan və ya bir-birinə yaxın qız və kişilərin cinsi əlaqəyə girməsi də onların adətlərindəndir. Pişiyin qurban edilməsinin səbəbi isə onun şeytana ən yaxın heyvan olaraq görülməsidir. Bəzən satanist ayinlərdə şeytana bakirə qızlar da qurban verilir.

Satanizmin gündəmə gəldiyi günlərdə bəzi TV kanallarında bir qism satanist ayinlər də nümayiş olunurdu. Bu vaxt bəzi satanistlərin ayinlərində pişiyin qurban kəsilməsi, onun ətini qovrulub yeyiylməsi və qanının içilməsi də görüntülənirdi. Əvvəlcə bunu ifadə etmək lazımdır ki, satanistlər yalnız pişik deyil, xoruz, dovşan kimi heyvanları da qurban edirlər. Çünki satanist ayinində əsas olan hər hansı bir heyvanın qurban edilməsidir. Lakin ölkəmizdəki satanistlər daha çox pişiyi seçməkdədirlər. Bunun da fərqli səbəbləri var:
Bəzi fikirlərə görə, pişik nankor bir heyvandır. Səbəblərdən biri də onun asan ələ keçirilməsidir. İnsanların əksəriyyəti pişiyi sevir və ona dəyər verirlər.
 
Deməli, pişiyin qurban verilməsi isə ərtafda daha çox qıcıq yaradır, satanistlər də elə bunu istəyirlər. Çünki satanizmin  ən əhəmiyyətli xüsusiyyətlərindən biri də daim müxalifəti təmsil etmək, qarşı tərəfdə olmaq və dinin qadağan saydığı şeyləri etməkdir. Bəzi inanclara görə, pişiyin qanını içənə ölümsüzlük verilir. Bunun arxasındakı gerçək səbəb isə şeytanın eyni zamanda "qaniçən" kimi xarakterizə edilməsidir. Başqa sözlə, adam pişiyin qanını içdiyində şeytanın etdiyini etmiş və ya şeytanla qaynaşmış olur.
 
Satanizm ideologiyası
 
Adından da məlum olduğu kimi, satanizm Allahın varlığını inkar edir. Bu düşüncə satanizm ideologiyasını azacıq da olsa ateizmə yaxınlaşdırır. Xristian və müsəlman din xadimləri Allahı inkar edən satanistləri ateistlərlə eyniləşdirmək üçün bu fürsəti məqamdan əldə edirlər. Bəli, satanistlər materialistdirlər, yalnız maddənin varlığına inanırlar. Allahın varlığını və bütün metafizik varlıqları (məsələn, mələkləri) də inkar edirlər.
 
Satanistlər Allaha, müqəddəs kitablara, mələklərə, cənnət və cəhənnəmə, yaxşı ruhların və cinlərin varlığına inanmırlar. Bu baxımdan satanizm konkret olaraq islam inancının batil hesab edə biləcəyi inancdır və ateist dünyagörüşü ilə üst-üstə düşür. Ancaq ateizm din deyil. Yəni satanizm ideologiyasında ən vacib məsələ şeytanın varlığını dərk edib, inanmaqdır.
 
Ölkəmizdə satanizm
 
Satanizm Azərbaycanda 2007-ci ildən yayılmaqdadır. Onun tərəfdarları arasında rok musiqisi sevənlər və yeni rok dinləməyə başlıyan gənclər üstünlük təşkil edir. İlk öncə yüngül rok janrlarını dinləyən gənclər sonra ağır rok janrlarına keçirlər. Ən sonda metal-rok janrı – Qara metal (Black M) və Ölüm metal (Death M) gəlir.  Bu da bir çox gəncdə sırf satanizmə maraqla nəticələnir. Bu janrı dinləmək Allaha olan inamı günbəgün azalması ilə müşayiət olunur. Və bundan sonra ailədən, cəmiyyətdən uzaqlaşma başlayır. İçinə qapanmalar, pessimizm, rok mahnılar – bütün bunlar gənci satanist olmağa vadar edir. Bununla belə, gəncin həyat tərzi, dünyaya baxışı, zövqü tamamilə dəyişir. Onun üçün tək inanc yeri şeytan olur. Bəzən bu tip adamlar şeytan üçün damarlarını kəsir, intihara meyl göstərirlər. Beləliklə, satanizm ideologiyası mövcudluğunu qoruyur. 

Satanizmin təbliğatı
 
Qonşu dövlətlərimizdə də bu cərəyan var. Qardaş ölkə Türkiyədə satanizm internet yoluyla yayılıb. Daha sonralar isə “heavy metal” qrupları vasitəsiylə əsasən də gənclər arasında genişlənib.
 
Şeytana inananların çoxunun imkanlı ailələrin uşaqları olduğu, bu uşaqların da dini və bir çox müqəddəs inancları rədd etmələri aşkara çıxıb. Gənclərin bu yola düşməsinin birinci səbəbi bu tip musiqilərə qulaq asmaları ilə başlayır. Sonra isə məsum dost görünüşlü qruplarla əlaqəyə girirlər.
 
Əhatələrini genişləndirərək inanclarını gücləndirirlər. Əsasən maddi vəziyyətləri yaxşı olan, evlərində kompüterləri və özünə aid otağı olan gənclərin bu cür əlaqələri internetdə çat  söhbətləri nəticəsində yaranır. Belə ünsiyyət əsnasında satanistlər maraqlı söhbətə başlayırlar. Bu, ilk addımdır, sonra isə satanistlər bu gəncləri məlumatlandırırlar. Məsələn, satanizmin keçmişi və gələcəyi barədə danışır, gənclərin yaşadıqları yerə yaxın musiqi mağazalarının ünvanlarını verib, bu şəxslərlə əlaqə qurmalarını istəyirlər. Beləliklə də, öz istəklərinə çatırlar.
 
İzmir polisinin hazırladığı arayışa görə, satanistlərin gerçəkləşdirmək istədikləri əsas aksiyalar bunlardır: “Sultanəhməd məscidinin dağıdılması. Taksimdə məscid tikilməsi nəzərdə tutulan yerin işğalı. Əlyazması olan Quranın murdar yerlərə, yaxud dənizə atılması. Bütün ibadətxanaların dağıdılması”.
 
Buradan yenə görünür ki, satanistlər bütün dinləri özlərinə düşmən bilirlər və onlara qarşı hiyləgərcəsinə savaş açırlar. Təəssüf ki, bu savaşın qurbanları məsum insanlar, gənclər, ana-atalar olur. Satanizmə qarşı dünya təşkilatları ciddi bir tədbir görmürlər.
Hesab edirəm ki, dünyanı idarə edən qüvvələrin bir parçası olan satanistlər hələ uzun müddət insanlara, insanlığa zərbə vuracaqlar.
 
Son
 
Bütün bəhs etdiklərimiz öz övladlarımıza, gəncliyimizə, cəmiyyətimizə ötürülən bir informasiyadır. Satanizm bizim ölkədə elə də ciddi şəkildə yayılmayıb. Burada siz nadir hallarda satanist şəxslərlə üzləşə bilərsiniz. Həm də ona görə ki, onlar insanların arasında olmurlar. Təkliyə və ya qaranlığa qapılırlar. Demək istədiyim odur ki, valıideynlər öz övladlarına, dostlar öz dostlarına dəstək olmalı, onun yanında olmalıdırlar. Heş kəsi sevgimizdən, qayğımızdan məhrum etməməliyik.
 
İnsan tək qalmağa başlayanda hər şeyin dadına baxmaq istəyir. Ona görə çalışaq ki, sevib-sevilək. Həyat sevməyə və zövq almağa dəyər. 
 
Oğuz Ayvaz
publika.az

понедельник, 22 декабря 2014 г.

Hacı Zeynalabdin

Tağıyev qızlar məktəbini açarkən Çardan icazə ala bilir, amma bir də mollalardan və qoçulardan icazə almalıydı. Çünki iddia olunurdu ki, hacı qızları ismətsiz edir. Hacı da məcbur qalıb tarixi nitqi söyləyir xalqa:
“Camaat, qızlarımızın zəmanə dərsi oxumaları vacibdir; gözləri açılar, külfətdə rəftarları xoş olar... İngilistana, Germaniyaya, Firəngistana gedib oxuyan cavanlarımızın, hərəsi oralardan qollarına bir arvad keçirib gətirir, çünki qızlarımızla məcazları tutmur, dolana bilmirlər; əcnəbi arvadlardan doğulan uşaqlar öz-özünə olurlar mürtəd və bütün varidatımıza vərəsə çıxırlar. İşlər belə getsə ata-baba ocaqları qalacaq Quransız, namazsız, şəriətsiz. Təzə məktəbdə qızlara ehkami-şəriyyə, paltar tikmək, toxuculuq, mətbəx işləri, müsəlman və rus dilində oxuyub-yazmaq, elmi-hesab, tifillərə tərbiyə vermək öyrədiləcək. Burda pis şey var?! Molla Əli Hacı Xəlil oğlu! Qulaq as! Mən, qızları ismətsiz etmək istəmirəm, naməhrəmlə üzü açıq olmağa çağırmıram. Srağa gecə, iyirmi yaşlı ortancıl qızın sancılanmışdı, az qalmışdı ölsün. Lopabığ Ambarsum həkimi gətizdirdin qızı yoxladı, dava-dərman elədi, qızı ölümdən qurtardı. İndi də görüm, lopabığ Ambarsumun əvəzinə müsəlman arvad həkimi olsaydı, şəriətə hansı daha düzgün gələrdi? Arvad həkimlərinə, müəllimlərinə ehtiyacımız çoxdur”.
Paylas.
L

53-cu Vehabilere cavabim...

53-cu Vehabilere cavabim...
Vəhabilər özlərinə islamin weyxi hesab edən ibn teymiyə haqqinda söhbet açacaqiq..Ibn teymiye dəli ,biddetçi vé kafir olmusdur .Mən öz şie kitabindan yox,əhli sünnenin mötebər hədis ve kitablarindan ibn teymiyenin necə zelil bedbəxt olduqunu isbat edəcəyəm.Bunu bütün şie qardaş və bacilarada tövsuye edirəm ki , bunu paylaşsin həmdə ki ,öz kitabçasinda yaddaşa vursun .Çünki bu délillər vəhabilərə cavab vérmək dahada əfsəldir..
Əhli Sünnə Büyüklerinden İbn Batute, İbni
Teymiyeni Deli olaraq adlandırmaqdadır
Faslı məşhur səyyah səfər namesinde belə
yazmaqdadır: "Dimeşk'te (Şam) böyük
Hambeli fəqihlərindən İbni Teymiyyə
adında birini gördüm. Müxtəlif fənlər
danışırdı, ancaq ağlı yerində deyildi.
(Rihlət İbn Betute, c. 1, s. 57)
Əhli sünnənin böyük alimlərindən Şevkani,
İbni Teymiyyənin "Şeyxülislam" deyilməsinin
küfr olduğunu söyləməkdədir.
Məhəmməd Buxari Hənəfi (ölümü 841),
İbni Teymiyyənin bidət və tekfirini
kitabında açıqca ifadə və belə
deməkdədir: Hər kim İbni Teymiyyənin
"Şeyxülislam" təbirini istifadə etsə
"KAFİR" dir. (Bedrü't Tali ", c. 2, s. 260)
Əhli Sünnənin böyük alimlərindən İbni
Həcər Məkki, İbni Teymiyyənin Azğın və
yoldan çıxarıcı olaraq xatırlamaqdadır.
Əhli sünnənin böyük alimlərindən İbni
Həcəri Məkki (Ölümü, 974), İbn Teymiyyə
haqqında bunları yazır: Allah onu
rəzil, azğın, kor və kar qərar etmişdir.
Əhli sünnənin böyükləri və Şafii, Maliki və
Hənəfi müasirləri onun düşüncə və
sözlərinin fasid olduğunu tasrih
etmişlər ... İbni Teymiyyənin sözləri
dəyərsizdir. Bidət çıxaran, azğın, azğın
edici və mötədil olmayan biridir. Allah, ona
(Rəhmətiylə deyil) ədalətiylə davransın və
bizləri onun pis inanclarından və
gedişindən qorusun. (Əl- Fətava
Hədisiyə, s. 86)
Əhli Sünnənin böyük alimlərindən Qazı
Şafii, İbni Teymiyyə təqibçilərinin, qanının
halal olduğunu söyləməkdədir.
Əhli sünnənin iki böyük alimi İbni Həcər
Əsqəlani (Ölümü, 852) və Şevkani
(Ölümü, 1255) belə yazmışlar: Qazı
Şafii Dəməşq, Şamda belə bir duyuru
edilməsini əmr etmişdir: Hər kim İbni
Teymiyyənin etiqadına inanırsa qanı və
malı halaldır. (Ed Dayanarıl kamini, c. 1,
s. 147; Əl- Bedru't Tali ", c. 1, s. 67 və
Mir'tu'l Cenan, c. 2, s. 242)
Əhli sünnənin böyük alimlərindən hisni
Dımeşki, İbni Teymiyyənin Zındık olduğunu
söyləməkdədir
Hisni Dımeşki belə yazmaqdadır: Elm
dəryası olaraq vasıflandırılan İbni
Teymiyeni, Bəzi böyük öncülermutlak
zındıq (mülhid) olaraq sayırlar.
Böyük alimlərin onu bu şəkildə
vasıflandırmasının səbəbi isə onlar, İbni
Teymiyyənin bütün əsərlərini araşdırmış və
səhih bir inanca gəlmişlər ki İbni
Teymiyyə, bir çox yerdə bəzi
Müsəlmanları təkfir etməkdə və bəzi
yerlərdə isə onları azğın bilir.
İbni Teymiyyənin kitabları Haqq Təalanın
məxluqata bənzədilməsi və Bari "
Təalanın şəxsinin cismə təşbeh
verilməsiylə doludur. Eyni şəkildə
Rəsuli-Əkrəmin (s.a.a), Şeyheyne (Əbu
Bəkir və Ömər) dil uzatmaqda və
Abdullah Bin Abbası təkfir edir.
ibni Teymiyyə, İbn Abbası mülhid,
Abdullah İbni Öməri günahkar, azğın və
bidətçi saymaqdadır. Bu sözlərini Sıratu'l
Müstəqim kitabında ifadə etmişdir.
(Def'u Şübhə Ani'r Rəsul, Təhqiq
Cemaatu'n Mine'l Üləma, s. 125)
Hins Dımeşki, başqa bir yerdə belə
yazmaqdadır: İbni Teymiyyə demişdir ki
hər kim ölü birindən və ya uzaqdakı
birindən mədət ümid etsəniz ... zalım, azğın
və müşrikdir.
İbni Teymiyyənin bu sözlərindən insanın
bədəni titrəməkdədir. Bu söz, Harranı
Zındık'ı İbni Teymiyyənin əvvəl heç bir
zaman və heç bir yerdə heç kimin
ağzından çıxmamışdır. Bu cahil və quru
zındıq, Ömərin hekayəsini çirkli niyyətinə
qovuşmaq üçün özünə vəsilə qərar
qılmış və əvvəl və axır əfəndisi olan
Hz. Rəsuli-Əkrəmin (s.a.a) mövqesini
dəyərsiz qılmağa qalxmış və bu əsassız
sözüylə əfəndimizin mövqe və
dərəcəsini bu dünyada aşağı endirmiş və
ölümündən sonra Hz. Rəsulullahın
hörmət və risalətinin bitdiyini iddia
etmişdir. Bu inanc qətiliklə KÜFÜR'dür və
gerçəkdə zındıklık və nifaktır. (Def'u Şübhə
Ani'r Rəsul, Təhqiq Cemaatu'n Mine'l
Üləma, s. 131)
Əhli Sünnənin böyük alimlərindən İmam
Sübki, İbni Teymiyyənin bidətçi bilməkdən
İbni Teymiyyənin müasiri və Əhli
sünnənin çox rəngli alimlərindən İmam
Sübki (ölümü, 756), belə
yazmaqdadır: O, kitab və sünnəyə bağlılıq
kisvesi ilə İslam akaidine bidət qatmış və
İslamın erkanını yıxmışdır. O,
Müsəlmanların icmasına müxalifətə
kalkışmış və Allahın cisim olmasına və
şəxsinin mürəkkəb olduğunu xatırladacaq
sözlər söyləmişdir. Belə ki aləmin əzəli
olduğunu söyləyərək bu sözləri 73
təriqətin belə çıxmışdır.
(Tabakatu'ş Safiyyə, c. 9, s. 253; Seyfu s
Sakil, s. 177 və Ed'Dürretu'l Muziyyetu
fi'r etmə Ale İbni Teymiyyə, s. 5)
Əhli Sünnənin böyük alimlərindən İbni
Həcər, İbni Teymiyyənin nifaq nisbəti
verməkdədir
Əhli Sünnənin elmi erkanlarından və
mütləq hafizi olaraq qəbul edilən İbni
Həcər, İbn Teymiyyə haqqında belə
yazmaqdadır:
Əhli sünnənin böyükləri İbni Teymiyyə
haqqında fərqli görüşlərə sahibdirlər.
Bəziləri deyirlər ki İbni Teymiyyə,
Tecsim (Allahın cisim olduğu)
düşüncəsinə kaildir. Çünki 'El- Akidetu'l
Hamuyye 'kitabında Allah Təala üçün əl,
ayaq, ayaq biləyi və yüz təsəvvür
etmişdir. Bəziləri Hz. Rəsulullahın
(S.a.a) peyğəmbərlik məqamının
eksikleştirilmesine və onun əzəmətinə
müxalifətə səbəb olacaq təvəssül və
istigasede qarşı çıxdığından onu dinsiz və
zındıq olaraq saymışlar. Bəziləri Hz. Ali
(A.Ş) haqqında istifadə çirkin
sözlərdən ötəri onun münafiq olduğunu
söyləmişlər. Çünki İbni Teymiyyə
demişdir ki Ali (A.Ş) dəfələrlə xilafəti ələ
keçirmək üçün məşğul olmuş, ancaq kimsə ona
kömək etməmişdir. Yenə uşaqlıqda
İslam gətirdiyi üçün Əbu Bəkrin İslamı
Hz. Əlinin İslam'ından daha üstündür
demişdir. Ayrıca Əbu Cəhlin qızını
istəməsi də doğru deyil
demişdir. Bütün bu sözlər İbni Teymiyyənin
nifakına dəlalət edir. çünki Hz.
Elçisi Əkrəm (s.a.a) Hz. Ali (A.Ş) üçün
belə buyurmuşdur: "münafiqdən başqa
kimsə sənə düşmənlik
gütmez. "(Ed'Dureru'l Kaminet fi
A'yanu'l Maietu s şamını, c. 1, s. 155)
Əhli Sünnənin böyük alimlərindən Zəhəbi,
İbni Teymiyyənin təqibçilərini əcnəbi, səfil
və hiyləgər olaraq adlandırmaqdadır
Əhli sünnənin çox əhəmiyyətli alimlərindən
və eyni zamanda özüdə bir Hambeli
olan və çağının hədis və rical elmində
söz sahibi olan Zəhəbi (ölümü, 774), İbn
Teymiyeyə xitab olaraq yazdığı məktubunda
belə yazmaqdadır:
"Ey Müalicə edilməz! Sənə tabe olanlar
zındıqlıq, küfr və həlak
uçurumundadırlar ... sənə tabe olanların
əksəriyyəti geri qalmış, sığıntı, ağılı yüngül,
avam, yalançı, axmaq, əcnəbi, səfil, hiyləgər,
quru, görünüşü Saleh amma anlayış məhrumu
insanlardır. Əgər sözlərimi qəbul
etmirsə onları dene və ədalət ölçüsüylə
ölç. "
Məktubunun başqa bir yerində belə
yazmaqdadır:
"Sözlərimi qəbul edəcəyini düşünmürəm!
Öğütlerimi dinləməkdənsə ehtimal
vermirəm! Sən ki mənim dostumsan
mənə belə davranırsan düşmənlərinə
necə davranacaksın? Ağıllı, Saleh, alim
və qiymətli insanlar çoxdur. Amma sənin
dostlarının içində çirkli yalançı, cahil və
Arsızlar çox gözə batmaqdan. "(İ'lanu
Bi't- Tevbiğ, s. 77 və Tekmiletu s Seyfi
Sakil, s. 218)
Hindistanın böyük alimlərindən Əllamə
Məhəmməd Əbdürrəhman Silhetî, 1882
ilində basılan kitabında belə deyir:
İbni Teymiyyə, Vehhabîlerin böyüyü və
öncüsüdür. O Şeyhü'l-islam deyil, bidət və
âsâm, yəni pozğunluq və günahlar şeyxidir,
öndəridir. Vehhabîlerin xarab
itikatlarından ilk danışan odur. Və əslində,
bu xarab, pozğun fırkayı ortaya çıxaran
odur. Zamanından Sultan ikinci Mahmud
Han zamanına qədər, zikri və əqidələri gizli
qaldı. Sultan ikinci Mahmud Xan
zamanında, Yəmən tərəfindən [Necd'den]
Məhəmməd bin Abdülvehhab adında biri
zühur etdi. İbni Teymiyyənin ölümü ilə yox
olan, üzəri örtülən və İslam
məmləkətlərində əli qolu bağlı olan xarab
etiqadları körükleyip ortaya çıxardı. Yeni bir
din yolu tutdu. Əhli-sünnə vəl-Cema'at
məzhəbinə uyğun gəlməyən bir bidət düşərgəsi təşkil
etdi. (Seyf'ül Ebrar, s.26)
Hindistanlı əhli-sünnə alimlərindən
Mevlana Məhəmməd Fadlurresul 1849
ilində telif etdiyi əsərində belə
deyir:
Bilin ki bu İbni Teymiyyə, pis
mezhebten nəfsinə məğlub, Əhli-i
sünnədən xaric bir kimsədir. Allah Təala
üçün cəhət [yön] deyilər dedi. İmam-ı
Sübkî ona rəddiyə yazdı. Tabakatı
Sübkî'de bunlar izah edilməkdədir.
Sonradan çıxan bu təriqətin
[Vəhhabilərin] onunla çox uyğunluqları
və maraqları vardır. (Tashih'ül məsail, s.44)
Zamanın şeyhul-İslamı Allame Ebu'l-
Həsən Əli bin İsmail əl-Kunavi deyir ki:
"İbni Teymiyyə cahillerdendir, nə
dediyini düşünmür. Təvəssülə dair
ayrılığı, yəni Rəsulullaha (s.a.a)
həyatda ikən onunla təvəssül edilməsi
caiz olub, vəfatından sonra caiz olmadığı
haqqındakı düşündüyü fərqi, zahirdə
özünə İslamiyet'le şərəflənmiş
bəzəyini verən yəhudi və Samiri
taifəsinin balalarından dərk etmişdir.
Halbuki bu tayfalar, Peyğəmbərin (s.a.a)
ən böyük düşmanlarıdırlar. Həzrəti-i
Əlinin (A.Ş) hüzurunda biri,
Peyğəmbəri (s.a.a) təhqir ifadə edən bir
söz söylədiyi üçün, onu öldürmüşdür. "
"Aliyy'ül-kaari Şəfa şərhində deyir ki:
Hanbelîlerden İbni Teymiyyə, ifrata
qaçmış var. Çünki Rəsulullah
əfəndimizi ziyarət üçün səfər etməyi
haram saymışdır. Halbuki ziyarətin
yaxınlıq səbəbi olduğu bilinməkdədir.
Onu inkara qalxan üzərinə küfr ilə
hükmolunmuştur. Çünki müstəhəb
olduğunda üləmanın icmaı olan bir
şeyi haram qılmaq küfr olur. Bu,
mübah olduğunda icma olan bir şeyi
haram qılmanın da kənarında
vardır. "(s.188)
"İbni Teymiyyənin pozucu ağlı ilə
müxalifətdə olduğu hər şey, öz
uydurmasıdır. Öz fasid inancına
görə, dəf edəcək boş bir şübhə
tapa bilmədiyi zaman "O yalandır" deyə
başqa bir iddiaya keçər. Onun haqqında
"Elmi ağlından böyükdür" deyən, insaflı
davranmışdır. "(s.189)
"Mən, İbni Teymiyyənin Minhacü's-
sünnə kitabında Allahu təalaya cəhət
[Yön] isnadını təfsilatı ilə görmüş
edirəm ... Sələf-i salihinden belə
bir söz varid olmamışdır ... Əksinə [İbni
Teymiyyə] onu öz nəfsindən çıxarıb
ortaya atmış və bir çox yerdə təkrarlayıb
dayanmışdır. "(s.203)
Allame Şerif Takıyuddin Əbu Bekri'l-
Hisni ed-Dımaşki (vəfatı h.829) deyir ki:
"İbni Teymiyyənin dediyi sözdə ən
pisi və çirkini, ayrılıq məsələsidir.
Yəni, yalnız Peyğəmbərin həyatında və
hüzurunda duasına təvəssül etmək
caizdir, vəfatından sonra türbəsinin
yanında belə caiz deyil, sözüdür ki,
bunu Yəhudilər ortaya atmış və Təbii
də bu fikir üzərində davam etmişdir. "
İmam Şarani belə yazmaqdadır:
İbni Teymiyyə, təsəvvüfü inkar edər,
övliyaya, ariflərə dil uzatırdı. Kitablarını
oxumaqdan, yırtıcı heyvandan qaçar kimi
qaçmalıdır. [Tabakat-ül-kübra]
İbni Teymiyyə, Sədrəddin-i Konevi, İbni
Ərəbi kimi təsəvvüf böyüklərinə də
hücum.
İmam Süyuti belə yazır:
İbni Teymiyyə kibirliydi. Özünü
beğenirdi. Hər kəsdən üstün görünmək,
qarşısındakını kiçik hesab etmək, böyüklərlə
lağ etmək adəti idi. (Kam-ul Muarıd)
İbni Teymiyyə haşa Allahın ərşin
üstündə olduğunu isbat etmək üçün deyir
ki:
Allah istəsə, bir ağcaqanadın kürəyinə
yerleşir də, ağcaqanad Onun qüdrəti və
rübubiyyətinin lütfü ilə Onu yüklənib
qaldırar. Beləykən Allah ərşin üzərinə
necə yerleşmez? (Bəyan Telbis əl-
Cəhmiyyə, 1/568)
Bu mövzuda, Zahidü'l-Kövsəri deyir ki:
İbni Teymiyyənin Allahu Təala
haqqındakı sözü budur. Sanki
mabudunun ağcaqanadın kürəyinə oturması,
gerçək bir işmiş kimi, bunu, Allah
Təalanın, ağcaqanadın kürəyindən daha geniş
olan ərşin üzərində qərar qılmasına
dəlil olaraq irəli sürür! Allah Təala,
bundan münəzzəhdir. İbni Teymiyyə və
yandaşlarından əvvəl, insanlardan,
beləsi ağılsız bir söz söyləyən bir
kimsəni bilmirəm. Bu elə bir cinnət
gətirməkdir ki, üzərində heç bir cinnət
gətirmək yoxdur. Allah, onların
vasfettiklerinden münəzzəhdir. Ağcaqanadın
daşıdığı bir məbud təsəvvür edən biri,
həmsöhbət belə alınmaz. (Makalat-ül-
Kövsəri, 301)
İbni Teymiyyənin sakit və
dəlalətdə olduğu Seyf-ül-Cəbbar və farsça
Təlim-üs-sübyan kitabların da yazılmışdır.
Camiul-Ezher'deki Hənəfi alimlərindən
Məhəmməd Bahitin (Tathir-ül-Fuad mindən
denisil etiqad) kitabı, (Ət-təvəssül bin-
Nəbi və bis-Salihin), (Şevahid-ül-haqq),
(Cevahir-ül-bihar), (Seyf-ül-Cəbbar) və
(Tali-üs-sübyan) kitabları, İbni
Teymiyyənin dəlalətə düşdüyünü
vesikalarla isbat etməkdədir.
İbni Batute, ibni Hacər Məkki, imam-ı
Sübki, öz oğlu Abdulvehhab, İzzəddin
min cema'anın, Əbu Hayyan Zahiri, Zahid-
ül Kevseri, Yusuf-i Nebhani, imam-ı
Şarani, Əhməd bin Seyyid Zeyni Dahlan,
Şeyx-ül-İslam Mustafa Səbri Əfəndi kimi
nice alimlər İbni Teymiyyənin rəddiyyə
yazmışlar, dəlalət və küfrlərini
açıqlamışlar. Ustad Nəcib Fazıl da,
(14. əsrin irşad qütbü seyyid
Abdülhakim Arvasi, "İbni Teymiyyə dini
içindən zədələyən mülhid "demişdir)
deyir.
İbni Teymiyyənin Dal və mudil olduğu,
Savi təfsiri 107. səhifəsində da yazılmışdır.
İbni Teymiyyənin sözlərinin qiyməti
yoxdur. O, dalalettedir və müsəlmanları
dəlalətə sürükləyir.
Müsəlmanların icmasından ayrılmış,
bidət yolunu tutmuşdur. İslam alimləri,
onun dəlalətdə [pozğun] olduğunu,
sözbirliyi ilə vermişdir. Kutbüd-Berdiri,
Şərhi Muhtasarda, bunu uzun
yazmaqdadır. (Tahir Məhəmməd
Süleyman - Zahiretül-Fıkhıl-kübra)
Like · 

LENETULLAH VAHHABİ ŞEYXİNİN ŞİƏLƏR BARƏDƏ FƏTVASI

LENETULLAH VAHHABİ ŞEYXİNİN ŞİƏLƏR BARƏDƏ FƏTVASI

Vahhabi şeyxi Nasir əl-Əmr şiələr barədə vəhşilik baxımından misilsiz planlarla çıxış edib. Səudiyyə Ərəbistanında yaşayan, ən qatı təkfirçi kimi tanınan bu vahhabi müftisi şiələrin qətlə yetirilməsinin və vahhabilər tərəfindən onların qadınlarına yiyələnmənin zərurəti barədə “barbar” fətvayla çıxış edib. Suriyada qan tökülməsinə də məhz həmin fətvanın bais olduğu iddia edilir. Vəhhabi şeyxi Nasir əl-Əmrin həmin fətvası aşağıdakı kimidir:

"Şiələrin İslam üçün olan təhlükələri yəhudi və məsihilərin təhlükəsindən çox olduğuna görə İslam ümmətini xilas etmək üçün bu tayfanı (şiələri) necə məhv edək? Əvvəl bunu bilməliyik ki, şiələr yalnız vahid mücahid İslam hökuməti ilə kökündən məhv edilə bilər.
Gələcəkdə bu cür hakimiyyət qurulanda onlar ya gərək İslamı qəbul etsinlər, ya da başları kəsilməlidir. Öz dinlərində israrla qalsalar onlarla aşağıdakı kimi rəftar etmək lazımdır.
Şiələrin bütün kişilərinin başları başları qoyun kimi kəsilməlidir. Belə ki, onların bədənini qan bürüməlidir. Onların qanından dəniz əmələ gəlməlidir. Belə ki, “müsəlmanlar” həmin dənizin kənarında gəzərkən qan dalğalarının səsini eşitməlidirlər.
Şiələrin gözəl qadınları əsir alınaraq üç qrupa bölünməli və rütbələrinə uyğun şəkildə mücahidlərimiz arasında bölünməlidir.
Onların uşaqlarına sələfi məktəblərində “Tovhid” və “Sünnə” öyrədilməli, uyğun təhsil verilməli və Osmanlı dövründəki kimi “İslam ordusunu” formalaşdırmaq üçün hərbi təlimlər keçilməlidirlər ki, gələcək fəthlərdə onlardan istifadə edək.
Əsla onların guya “İslamı” qəbul etmələrinə aldanmamalıyıq və aşağıdakı metodlarla onları sınaqdan keçirməliyik.
Əvvəlcə, onlar öz əllərilə öz ibadət yerlərini və ziyarətgahlarını dağıtmalıdırlar. Əgər onlardan kimsə bu işi görməzsə, yaxud çəkinərsə onları daha ağır sınaqlara məruz qoymalıyıq.
Onların uşaqlarını atalarının evdə şiəliyə əməl edib-etməmələri barədə sorğu-sual etməliyik.
Onların evlərinə hücum edərək bütün kitablarını yandırmaq lazımdır.
Onları yer üzünə elə səpələmək lazımdır ki, heç bir konkret məskənləri olmasın.
Aşura gününü bayram kimi qeyd edin və şiələri orada iştirak etməyə məcbur edin. Bu günü matəm kimi qeyd edib-etməmələri barədə sorğu-suala tutun.
Şiələri məcbur edin ki, onlar uşaqlarının adlarını müqəddəs adlar olan Müaviyyə, Ayişə, Həfsə və Yezid qoysunlar.
Və Sonuncusu onları öz İmamlarından bəraət diləməyə məcbur etməliyik".

Şəkil: LENETULLAH VAHHABİ ŞEYXİNİN ŞİƏLƏR BARƏDƏ FƏTVASI

Vahhabi şeyxi Nasir əl-Əmr şiələr barədə vəhşilik baxımından misilsiz planlarla çıxış edib. Səudiyyə Ərəbistanında yaşayan, ən qatı təkfirçi kimi tanınan bu vahhabi müftisi şiələrin qətlə yetirilməsinin və vahhabilər tərəfindən onların qadınlarına yiyələnmənin zərurəti barədə “barbar” fətvayla çıxış edib. Suriyada qan tökülməsinə də məhz həmin fətvanın bais olduğu iddia edilir. Vəhhabi şeyxi Nasir əl-Əmrin həmin fətvası aşağıdakı kimidir:

"Şiələrin İslam üçün olan təhlükələri yəhudi və məsihilərin təhlükəsindən çox olduğuna görə İslam ümmətini xilas etmək üçün bu tayfanı (şiələri) necə məhv edək? Əvvəl bunu bilməliyik ki, şiələr yalnız vahid mücahid İslam hökuməti ilə kökündən məhv edilə bilər. 
 Gələcəkdə bu cür hakimiyyət qurulanda onlar ya gərək İslamı qəbul etsinlər, ya da başları kəsilməlidir. Öz dinlərində israrla qalsalar onlarla aşağıdakı kimi rəftar etmək lazımdır.
 Şiələrin bütün kişilərinin başları başları qoyun kimi kəsilməlidir. Belə ki, onların bədənini qan bürüməlidir. Onların qanından dəniz əmələ gəlməlidir. Belə ki, “müsəlmanlar” həmin dənizin kənarında gəzərkən qan dalğalarının səsini eşitməlidirlər. 
 Şiələrin gözəl qadınları əsir alınaraq üç qrupa bölünməli və rütbələrinə uyğun şəkildə mücahidlərimiz arasında bölünməlidir. 
 Onların uşaqlarına sələfi məktəblərində “Tovhid” və “Sünnə” öyrədilməli, uyğun təhsil verilməli və Osmanlı dövründəki kimi “İslam ordusunu” formalaşdırmaq üçün hərbi təlimlər keçilməlidirlər ki, gələcək fəthlərdə onlardan istifadə edək.
 Əsla onların guya “İslamı” qəbul etmələrinə aldanmamalıyıq və aşağıdakı metodlarla onları sınaqdan keçirməliyik.
 Əvvəlcə, onlar öz əllərilə öz ibadət yerlərini və ziyarətgahlarını dağıtmalıdırlar. Əgər onlardan kimsə bu işi görməzsə, yaxud çəkinərsə onları daha ağır sınaqlara məruz qoymalıyıq. 
 Onların uşaqlarını atalarının evdə şiəliyə əməl edib-etməmələri barədə sorğu-sual etməliyik.
 Onların evlərinə hücum edərək bütün kitablarını yandırmaq lazımdır. 
 Onları yer üzünə elə səpələmək lazımdır ki, heç bir konkret məskənləri olmasın. 
 Aşura gününü bayram kimi qeyd edin və şiələri orada iştirak etməyə məcbur edin. Bu günü matəm kimi qeyd edib-etməmələri barədə sorğu-suala tutun.
 Şiələri məcbur edin ki, onlar uşaqlarının adlarını müqəddəs adlar olan Müaviyyə, Ayişə, Həfsə və Yezid qoysunlar.
 Və Sonuncusu onları öz İmamlarından bəraət diləməyə məcbur etməliyik".

воскресенье, 21 декабря 2014 г.

Hizbullah Livanı İŞİD işğalından necə xilas etdi? - ARAŞDIRMA

Suriyada vətəndaş müharibəsi ümidsizlik, nifrət, qırğınlar, ölüm, cinayət və ən çoxu da məzhəbçilik, təkfirçilik və Əl-Qaidə demək idi. Bəzi Livanlılar Hizbullahı ölkələrini belə bir döyüşə çəkdiyi üçün tənqid edirlər. Lakin Beyrut Amerika Universitetindən bir çox professora, siyasətçi alim, araşdırmaçı, jurnalist və analitiklərə görə isə, Livanı Suriyadakı döyüşə çəkən Hizbullah deyil, Livanlı Suriya əleyhdarı siyasi partiyalar idi. Bu cür iddiaları, nəzəriyyə və günahlandırmaları isbat etmək üçün hər şeydən əvvəl bəzi suallara cavab vermək lazımdır:
 
1) Hizbullah Suriya döyüşünə nə vaxt daxil oldu?
 
2) Hizbullahın bu döyüşə girməyə haqqı var idimi?
 
3) Hizbullah Suriya döyüşünə girməmişdən əvvəl Şimal Livanda nə baş verirdi?
 
İlk sualdan başlayaq. Hizbullahın Suriyaya daxil olmasının əsl başlanğıc tarixi təxminən 2013-cü ilin may ayı idi. Hizbullah döyüşçüləri bu tarixdə üsyançıların əlindəki Kusayr qəsəbəsinə girdilər. Bununla birlikdə Hizbullah Suriyadakı sərhəd qəsəbələrinin yaxınlığında da ordu saxlayırdı. Lakin bu, Suriyada yaşayan Livan vətəndaşlarının üsyançılar tərəfindən öldürülməsindən sonra həmin insanları qorumaq üçün bölgəyə gedən bir neçə könüllü adamdan ibarət idi.
 
Yaxşı, Hizbullahın Suriya döyüşünə girməyə haqqı var idimi? Hizbullahın hökumətlə ittifaqı və müdaxiləsinin legitimliyi Suriya hökumətinin legitimliyi ilə əlaqəlidir. Suriya hökuməti Suriyada hələ dəstəyə sahibdirmi? Ordu hələ dəstəklənirmi? Üsyançıların arzuları Suriya xalqının arzuları ilə üst-üstə düşürmü? Bəli, iki tərəf də qırğın törədib; biri dinc xalqı atəşə tutub, digəri isə xalqı qorumaq üçün üsyançıları. Bununla birlikdə ən bitərəf statistikalar Hizbullahın Suriyaya müdaxiləsinin (2013) və Suriya ordusu ilə əməkdaşlığın Suriyalı vətəndaşların böyük əksəriyyətinin üsyançıların hərəkətlərindən, məzhəbçilik və radikallığından, cinayətlərindən yorulduqları vaxt reallaşdığını göstərir. 
 
Hizbullahın müdaxiləsi barədə cavablandırılması lazım olan ən əhəmiyyətli sual isə budur: Bu, düşünülmüş addım idimi? Lazım idimi? "Əl-Əkbər" qəzetinin sorğusuna görə, Livandakı xristianların dörddə üçü Hizbullahın müdaxiləsini dəstəkləyir. Şiələrin çoxu da bu hərəkəti dəstəklədi. Çünki eyni ilə xristianlar kimi onlar da qarşı tərəfdə meydana çıxan qruplara qarşı müdafiəyə ehtiyacı olan bir azlıq olduqlarını düşünürlər. Hizbullahın bu hücumunu əksəriyyət sünni də dəstəklədi, çünki Livan sünnilərinin çoxu onları sünni deyil, təkfirçi vəhhabi radikallar kimi görürlər.
 
Lakin bunların hamısı insanların fikirlərindəndir və yalnız bu fikirlər Hizbullahı bu döyüşə müdaxilədə haqlı etmir. Bu yerdə üçüncü sualı cavablandırmaq lazım gəlir: Hizbullah Suriyaya girməmişdən əvvəl nə oldu? Suala cavab üçün aşağıdakı siyahıya baxaq:
 
- Üsyançı qrupların Kalamundan təşkil etdikləri raket hücumları ilə Hərməlini bombaladılar və onlarla Livan vətəndaşının ölümünə səbəb oldular,
 
- Hizbullah qarşıdurmada açıq bir mövqe tutduğu vaxt, üsyançı qruplar Hizbullahı təhdid edərək, "növbə sizsiniz", - dedilər. Hizbullahın mövqeyi isə üsyançıları dəstəkləməməkdən ibarət idi.
 
- Suriya müharibəsinin ilk günlərində Kusayr bölgəsində yaşayan Livan vətəndaşların Hizbullahdan olmaları bəhanəsi ilə hədəflənərək öldürülmələri və sürgünləri başlamışdı.
 

- Livanlı zəvvarların qaçırılması və bunların Hizbullah qarşısında şantaj vəsaiti edilməsi Hizbullahın Suriya müharibəsinə daxil olmasından əvvəl baş vermişdi.
 
- Kusayrın ələ keçirilməsi və beləcə Hizbullahın silahla təminat yolunun kəsilməsinə cəhd edilməsi də Hizbullahın Suriya qarşıdurmasına girişindən əvvəl idi.
 
- Livanda sözdə Azad Suriya Ordusu, əslində isə Nusra və İŞİD terror şəbəkəsinin qurulması və şimali Livanın ölkədən qoparılmasına cəhd göstərilməsi, beləcə buranın müasir əməliyyat bazasına çevrilməsinə yönəlik addımlar atılması da Hizbullahın döyüşə girməsindən əvvəl idi.
 
- Ərsəlin üsyançı şəhəri və Azad Suriya Ordusunun Livandakı bazası və terrorizm qərargahı halına gətirilməsi də Hizbullahın Suriyaya girişindən əvvəl idi.
 
- Kalamuna dəstələr yığaraq, onları Hərməlin işğalına hazırlamaq da Hizbullahın döyüşə girişindən əvvələ təsadüf edir.
 
- Şimali Livanı Azad Suriya Ordusunun və digər təkfirçilər üçün etibarlı yuva və Təlkala-Kusayr-Kalamun bölgələri üzərindən silah sərfiyatı yoluna çevirmək də bundan əvvəl idi.
 
- Suriyalı üsyançılar üçün idxal edilmiş silahlarla dolu Lütfullah 1, 2 və 3 gəmilərinin Trablus sahilində aşkarlanması da bu tarixdən əvvəl idi.
 
Gördüyümüz kimi Şimali Livan Hizbullahın Suriyadakı qarşıdurmaya daxil olmasından uzun müddət əvvəl bu terror qrupları üçün etibarlı baza halına gəlmişdi.
 
Beyrut Amerika Universitetində siyasi alimi Əhməd Musalli Hizbullahın Suriya müdaxiləsinin Livanı başqa bir İŞİD mərkəzi halına çevrilməsindən qurtardığını bildirir. Yuxarıda sadalananlara diqqət etsək, bu açıqlamanın doğruluğu açıq-aydın görünür.
 
Bu səbəbdən Suriya əleyhdarı məzhəbçi "fəallar" və "siyasətçilər" sevinsə də, sevinməsə də Hizbullah Livanı bir daha xilas etdi, lakin bu dəfə İsraildən deyil, Qərbin yetişdirdiyi "cihadçılar"dan.
Maide.az

суббота, 20 декабря 2014 г.

Ştirlitsin prototipi olan kəşfiyyatçı

Ştirlitsin prototipi olan kəşfiyyatçı

Leman az qala dərhal SSRİ-yə işləməyə razılığını verdi. Doğrudur, onu bu işə Hitler rejiminə nifrətinmi, yoxsa maddi maraqlarınmı vadar etdiyini demək çətindir.
Villi LemanVilli Leman
-

Tezliklə Hitler gizli polis – Gestaponu qurdu. Villi Lemanın başçılıq etdiyi əks-kəşfiyyat idarəsi tamamilə Gestaponun tərkibinə keçdi. Bundan əlavə o, sovet nümayəndələrinin məsləhəti ilə nasist partiyasına üzv oldu...



Yəqin elə bir adam tapılmaz ki, heç olmasa bir dəfə Tatyana Lioznovanın məşhur çoxseriyalı filmi “Baharın on yeddi anı”na baxmasın və onun baş qəhrəmanını tanımasın.

Filmdəki Maks Otto fon Ştirlits (digər adı Maksim Maksimoviç İsayevdir) SS-in ştandartenfüreri, nasist Almaniyası və bəzi başqa ölkələrdə SSRİ-nın maraqları üçün çalışan sovet kəşfiyyatçısıdır.

O, sovet və post-sovet mədəniyyətində qərbdəki Ceyms Bondla müqayisə olunacaq qədər məhşur kəşfiyyatçı obrazıdır.

Amma Ştirlitsin gerçək həyatdakı prototipini çox az adam tanıyır. Onun mümkün prototiplərindən biri Villi Lemandır (Willy Lehmann) .

O 1884-cü il martın 15-də Leypsiqdə dünyaya gəlib. Lemanın valideynləri təmiz alman idilər, atası müəllim işləyirdi və ailələri ziyalı ailəsi hesab olunurdu.

Ancaq Villi çox erkən yaşlarında sərbəst həyata atıldı, gimnaziyanı atıb işləməyə başladı, xarrat peşəsinə yiyələndi.

17 yaşı olanda o, könüllü şəkildə əsgərliyə getdi – donanmada xidmətə başladı.

Qısa vaxtda hərbi işdə uğurlara imza atdı, rəhbərlik də onun səylərini və çalışqanlığını dəyərləndirib çoxsaylı həvəsləndirici mükafatlarla təltif etdi.

Bu gənc oğlan düz 10 il donanmada xidmət edərək, yunqalıqdan unter zabit rütbəsinə qədər yüksəldi.

Ehtiyata buraxılan Leman Berlin polisində işləməyə qərar verdi.

Villi yeni iş yerində, qısa müddətdə fövqəladə yüksək bacarığa sahib xəfiyyə kimi şöhrət qazandı, o, cinayətləri Şerlok Holms kimi asanlıqla açırdı.

HITLERƏ ANTİPATİYA
Almaniya - kansler Adolf Hitler Berlin Olimpiadasının açılış mərasimində, 1 avqust 1936Almaniya - kansler Adolf Hitler Berlin Olimpiadasının açılış mərasimində, 1 avqust 1936

Az sonra 1-ci Dünya Müharibəsi başlandı, Leman bu müharibədə 3-cü dərəcəli Dəmir Xaçla təltif olundu. Bununla rəhbərlik onun qeyri-qanuni xarici casusların aşkarlanıb həbs edilməsi sahəsində xidmətlərini dəyərləndirmiş oldu. O dövrdə Leman artıq əks-kəşfiyyatda işləyirdi.

Müharibədən sonra da Leman əks-kəşfiyyatdakı işinə davam etdi. Bir müddət sonra Almaniyada Lemanın böyük antipatiyayla yanaşdığı Hitler tərəfdarları fəallaşmağa başladılar.

Onun nasizmə münasibətindən ancaq ən yaxın adamları, həmçinin keçmiş iş yoldaşı və ən yaxın dostu Ernst Kur xəbərdar idi.

Sovet kəşfiyyatı məhz onun vasitəsilə Lemanla əlaqə yarada bilmişdi. Kur kiçik agent kimi Berlindəki rus kəşfiyyatçıları ilə işləyirdi.

Lemanın məxfi əməkdaşlığa cəlb edilməsi işini, əvvəllər xeyli sayda qüsursuz əməliyyatlar və mürəkkəb işlərin öhdəsindən uğurla gəlmiş tanınmış sovet kəşfiyyatçısı Vasili Zarubin yerinə yetirdi.

A-201

Leman az qala dərhal SSRİ-yə işləməyə razılığını verdi. Doğrudur, onu bu işə Hitler rejiminə nifrətinmi, yoxsa maddi maraqlarınmı vadar etdiyini demək çətindir, çünki Sovet İttifaqı öz casuslarına yaxşı pul verirdi. 1929 -cu ildə Moskva Lemana A-201 casus nömrəsini və gizli “Braytenbax” ləqəbini verdi.

Bununla belə Villi Leman alman əks-kəşfiyyatında işə hələ yenicə başlamışdı. 1933-cü ildə hakimiyyətə nasistlər gəldi, ölkə böyük miqyaslı müharibə hazırlığına başladı. Tezliklə Hitler gizli polis – Gestaponu qurdu. Villi Lemanın başçılıq etdiyi əks-kəşfiyyat idarəsi tamamilə Gestaponun tərkibinə keçdi. Bundan əlavə o, sovet nümayəndələrinin məsləhəti ilə nasist partiyasına üzv oldu. Bir müddət sonra Lemanı SS-ə götürüb rütbəsini artırdılar.

Sovet kəşfiyyatı da alman casusunun mükafatını artırdı, indi onun verəcəyi məlumat olduqca dəyərliydi. Leman SS-in əməliyyatları, şifrələr, kodlar, gizli yazışmalar və s. haqqında məlumatlar verirdi.
Tixonov Ştirlits rolundaTixonov Ştirlits rolunda

Bundan əlavə o, Almaniyada fəaliyyət göstərən sovet casuslarının bir çox əməliyyatlarda iştirakının təhlükəsizliyini təmin edirdi. 1935-ci ildə Leman SSRİ-ni mühəndis Verner fon Braunun maye yanacaqlı uzaqvuran raketlər üzərində işə başladığı haqda məlumatlandırmışdı. Həmçinin bu dəyərli casus sovet kəşfiyyatına Almaniyanın raket sınaqları üçün 5 poliqonu, xüsusilə gizli, ciddi qorunan Demerits düşərgəsi haqda məlumatlar ötürmüşdü.

QORXUNC HADİSƏLƏR

1936-cı ildə Leman yeni işə təyin olunur, o, hərbi sənayedə əks-kəşfiyyatçı kimi çalışmağa başlayır. Onun ötürdüyü məlumatlar müharibə dövründə sovet hərbi texnikasının inkişafında böyük rol oynadı. Məsəlçün, Leman Moskvanı Almaniyada istehsal olunan yeni silah növləri - zirehli nəqliyyat vasitələri və özüyeriyən silahlar, tamamilə metaldan hazırlanmış qırıcılar, sinirləri iflic edən zəhərli maddələr kimi mühüm şeylər haqda məlumatlandırmışdı.
Leman həqiqətən dəyərli məlumatlarını göndərməyə davam edirdi, amma bu zaman qorxunc hadisələr baş verməyə başladı – SSRİ-də başlayan repressiya dalğasının bir ucu da gedib xarici kəşfiyyata toxundu.

1938-ci ildə Sovet təhlükəsizlik orqanının rəhbəri Beriya Lemanla əlaqəni təmin edən Zarubin və digər kəşfiyyatçıları geri çağırır. Zarubin sağ qalsa da, işdən uzaqlaşdırılır. Bir çox başqa kəşfiyyatçı ya güllələnir, ya da həbs düşərgələrinə göndərilir. Nəticədə Almaniyadakı sovet kəşfiyyatı alt-üst olur, Lemanla əlaqə pozulur. O özü bu zaman uğurla SS-dəki xidmətinə davam edirdi. Hitler höküməti onu yüksək qiymətləndirirdi (o, birbaşa Gestaponun rəhbəti Henrix Müllerə tabe idi).
Leninqrad Alman təyyarələrinin bombardmanından sonra, 1942Leninqrad Alman təyyarələrinin bombardmanından sonra, 1942

Hitler hökümətinin yuxarı təbəqələri Lemana çox güvənirdi və o, nasistlərin bütün gizli fəaliyyətlərindən xəbərdar idi. Lakin, indi o, xüsusi mühümlüyü olan və çox dəyəli məlumatları Moskvaya çatdıra bilmirdi.

BÖYÜK RİSK

Bir dəfə Leman həyatını təhlükə altında qoyub, sovet səfirliyinin poçt qutusuna bir məktub atır və onunla əlaqə yaradılmasını xahiş etdi. Məktub NKVD-yə göndərildi və 1940-cı ilin avqustunda Lemanla əlaqə yaratmaq üçün sovet kəşfiyyatçısı Aleksandr Korotkov Berlinə göndərildi.

Görüş zamanı Leman Korotkova bir sıra mühüm materiallar verir və o bu materiallarla birlikdə Moskvaya yollanır, bundan sonra Lemanla kəşfiyyatçı Boris Juravlyov əlaqə yaradır. Leman mütəmadi olaraq ona gizli məlumatlar göndərir. 1941-ci ildə o, SSRİ-nın ərazisində aparılacaq müharibəyə hazırlıq, həmçinin Sovet İttifaqı ilə qonşu ölkələrin sərhədinə ordu cəmləşdirilməsi haqda xəbər verir. Lakin Mərkəz bu məlumatlara inanmır – Lemanı təxribatçı, ikili casus hesab edirlər.

Sovet İttifaqına hücumdan üç gün əvvəl Juravlyov Lemanla yenidən görüşür. Leman alman ordusunun SSRİ-yə hücum edəcəyi vaxtı da deyir – 22 iyun 1941-ci il, saat 3-də. O həmçinin Berlindəki sovet səfirliyinin zəbt olunacağını da bildirir. Juravlyov dərhal məlumatı Mərkəzə çatdırır, məlumat həmin dəqiqə Stalinə verilir. Lakin, növbəti dəfə o, casusun məlumatını şübhə altına alır, dəyərli məlumat hədər gedir.

Lemanın dedikləri öz sübutunu tapdıqca onun məlumatlarının 100 faiz doğru olduğu ortaya çıxdı. Lakin artıq gec idi, müharibənin başlanması ilə Lemanla əlaqə həmişəlik pozuldu.

FACİƏLİ SONLUQ

Belə dəyərli informatorla yenidən əlaqə qurmaq cəhdləri faciə ilə sona çatdı. 1942-ci ildə Almaniya ərazisinə paraşütlə milliyyətcə alman olan iki sovet casusu R. Bart və V. Hessler atıldı. Onlar Berlinə gedib, hələ də SS-də xidmət edən Lemanı tapmalıydılar.

Ancaq Almaniyanın paytaxtına çatar-çatmaz Gestapo casusları yaxalayır və onlar işgəncə altında gəlişlərinin məqsədini açıb deyirlər, bununla da Lemanı ələ verirlər.

Villi Lemanı sonuncu dəfə 1942-ci ildə evdən çıxıb işə gedərkən görürlər, bundan sonra o bir də evinə qayıtmır. Lemanın da adı izsiz-tozsuz yoxa çıxanların sırasına qatılır, onun həbsi haqda, xüsusilə də casusluq fəaliyyəti haqda heç bir xəbər çıxmır. Lemandan sonra heç bir iz qalmır...

Yalnız müharibədən sonra, sovet kəşfiyyatçıları nasist arxivlərini araşdırarkən, SS-in hauptşturmfüreri Villi Lemanın qeydiyyat kartını tapırlar. Ordakı qeydlər Lemanın həbsi və o dövrün ən qorxunc həbsxanası sayılan “Plettsenzee”yə göndərilməsi ilə bitir.  Yəqin ki Leman bu qorxunc yerdə uzun müddət əzab-işgəncə görməyib, güman ki, SSRİ ilə əməkdaşlıq edən yüksək çinli SS hərbi qulluqçusu haqda məlumat yayılmaması üçün onu dərhal güllələyiblər.

Çevirdi: Namiq Hüseynli