Türkiyənin Ermənistana etdiyi yardımlar türk dərsliklərində

Kitabın 137-ci səhifəsində isə yazılır ki, Türkiyə Ermənistanın tələbi ilə və ən ağır dönəmində onlara 100 min ton buğda göndərib

Zaman-zaman qonşu ölkələrin Ermənistanla əlaqədə olması Azərbaycan ictimaiyyətində geniş müzakirəyə yol açan əsas mövzulardan biridir. Eyni zamanda Azərbaycana qardaş hesab edilən Türkiyənin də Qarabağ döyüşləri dövründən indiyə qədər Ermənistanla mühüm enerji, qida, geyim və digər sahələrdə də əməkdaşlığı faktlarla gündəmə çıxarılsa da, böyük bir kütlənin bu əlaqələri kor-koranə formada inkar etdiyi müşahidə edilir. Bu faktları gündəmə gətirənlər isə Türkiyə düşmənçiliyində suçlanılır.

Halbuki belə bir əlaqənin mövcudluğu vaxtı ilə Türkiyənin baş naziri olmuş “Səadət” Partiyasının lideri Nəcməddin Ərbəkanla Azərbaycanın keçmiş prezidenti Əbülfəz Elçibəy arasında keçirilən görüşdə də çox açıq formada qeyd edilmişdi .

Lakin bu günlərdə Türkiyə universitetlərində tədris edilən “Dövlət Universitetinin 'Orta Asya ve Kafkasyada siyaset' dərslik kitabının 130-cu və 137-ci səhifələrində yazılanlar artıq Türkiyə Ermənistan münasibətlərinə dair deyilənlərə sanki nöqtəsini qoydu.  Bu münasibətləri ən yumşaq formada Türkiyənin Azərbaycana etdiyi xəyanəti kimi də dəyərləndirmək mümkündür.  

Kitabın 130-cü səhifəsində yazılır ki Kəlbəcərin işğalından sonra qətliamdan qaçmağa çalışan camaat üçün Azərbaycan Türkiyədən yardım istəmişdi. Ancaq Türkiyə Rusiya ilə gərginlik yaşanmasın deyə hərəkətsiz qaldı və etiraz etdi. Ankara bu sırada İranınn qətliamdan qaçan insanlara Azərbaycan sərhədləri daxlində yardım etməsini dəstəkləmişdi. Yəni özü Rusiyadan çəkindiyi üçün bir iş görməyib, İranın Azərbaycan yardımlarını dəstəkləmişdir. Eyni zamanda orada bu da qeyd edilir ki, Azərbaycan Kəlbəcərdən camaatı çıxarmaq üçün Türkiyədən helikopter istədi, amma türklər vermədi. Buradan aydın olur ki, Türkiyə o dönəmdə Kəlbəcər hadisləri zamanı söz deməkdən başqa bir iş görməyib. Əvəzində İranı qabağa verib.

Onu da əlavə edək ki, hətta erməni jurnalistlərin yazdığına görə İran o dövrdə Azərbaycandan icazə istədi ki, müharibəyə qoşunla müdaxilə etsin. Buna görə də iki alayını sərhəddə çəkmişdi. Amma Azərbaycan buna razılıq vermədi.

Kitabın 137-ci səhifəsində isə yazılır ki, Türkiyə Ermənistanın tələbi ilə və ən ağır dönəmində onlara 100 min ton buğda göndərib. Özü də Azərbaycan ordusunun 1992-ci ildə 4 aylıq uğurlu hücüm əməliyyatları nəticəsində 220 yaşayış məntəqəsi azad olunmuşdu. Üzü qışa gedirdi.  Və noyabr ayında hücum dayandırıldı və 1993-cü ilin yaz aylarında başlanılacaq yeni irimiqyaslı hücüma hazırlığa start verildi. Bu uğurlu əməliyyatlardan sonra 2-ci korpusun komandiri polkovnik Sürət Hüseynova Milli Qəhrəman adı verildi. Kitabda həmçinin qeyd olunur ki, buğdadan başqa Türkiyə Ermənistana elektrik enerjisinin verilməsinə də razı olmuşdu.  Lakin Azərbaycanın etirazı nəticəsində bu proses dayandırıldı. Lakin Türkiyənin keçmiş baş naziri Nəcməddin Erbakan özü eks prezident Əbülfəz Elçibəyə bildirmişdi ki, ölkəsi Ermənistana elektrik enerjisi verib.  Bundan başqa mətndə deyilir ki, Türkiyə 1992-1993-cü illərin ağır qış aylarında Avropadan Ermənistana göndərilən yardımları öz ərazisi ilə buraxıb.”

Qeyd edək ki, bu kitab dərslikdir və müəlliflərin içində Alaəddin Yalçınkaya və Cəmil Həsənlinin adları da var.

 

Erdoğanın ABŞ sevgisi (biçare İraq xalqının qırdırılmasına laqeyidliyi)

Unutmadık unutturmayacağız. ABD'nin Irak işgalinde Ak Parti'nin verdiği destekle 2 milyon Müslüman katledildi. Bacılarımıza tecavüz edildi, Türk askerlerinin başına çuval geçirildi. Erdoğan o ABD askerlerine "Kahraman ABD askerlerinin evlerine sağ salim dönmeleri için dua ediyorum" dedi. Bir başka ifadesi "çocuklarımı ABD'de okutuyor olmam bu medeniyete olan inancımı göstermektedir"

Mixail Qorbaçvun Kuba inqilabına qarşı xəyanəti (rusca)

Иудина метка.

Гавана, 4 апреля 1989 года. Кастро уже знает, что советские спецслужбы (в сговоре с американскими) приступили к подготовке военного переворота на Кубе. До расстрела группы Очоа — де ля Гуардия остается немногим больше двух месяцев.

Историк А.И. Фурсов: у меня есть фото, на котором Горбачев с дурацкой своей улыбкой смотрит в зал, а Кастро зная о планах Горбачева смотрит на него с удивлением и презрением.

...

Недавно в печати появились посмертные воспоминания сотрудника ЦРУ Теда Шекли (Ted Shackley) «Мастер шпионажа. Моя жизнь в ЦРУ» (2005). Где Шекли говорит:

У нас не было надежного доступа к диссидентам, поэтому мы не могли достичь взаимопонимания с потенциальным руководством переворота. То, чего мы искали в 1963 году, материализовалось лишь в середине 1989 года, когда Арнальдо Очоа Санчес в результате своей деятельности в Анголе стал представлять полновесную силовую угрозу Кастро

Шекли был специалистом по так называемым «исполнительным акциям» (еxecutive actions) – операции по физической ликвидации государственных лидеров неугодных США. Его хорошо знал Милтон Борден руководитель отдела Восточной Европы в ЦРУ, сыгравший ключевую роль в организации диверсионных акций в Румынии в 1989. В 1979 у Джорджа Буша Шекли возглавлял Оперативное управление ЦРУ и принял участие в организации «Октябрьского сюрприза». Шекли хорошо знал Кубу. В 1963 году он руководил операцией по ликвидации Фиделя Кастро с последующим переворотом под кодовым названием «Операция 40»…

Реакционный обозреватель «Нью-Йорк Таймс» Уильям Сафир назвал Фиделя «Чаушеску Кариб» в 1989. Но их судьба в этом году сложилась по-разному. Чаушеску тоже отказывался стать «гибким», и Горбачев дал советским спецслужбам приказ на подготовку его свержения и сотрудничества в этом деле с американскими спецслужбами.
Такой же сценарий Чейни, Вебстер и Гейтс готовили вместе с советскими спецслужбами и для Фиделя Кастро. Причем подготовка началась еще раньше, с 1987, когда Горбачев приехал в Вашигтон.

Больше всего Горбачева беспокоили Кастро и Хоннекер (руководитель ГДР), крепнущие связи между ними. На заводах ГДР оставалась вооруженная рабочая милиция. Спецслужба Маркуса Вольфа тоже могла не согласиться на свою сдачу американцам. Кубинская революция не сдавалась, и авторитет Фиделя оставался высоким. КГБ передавал Горбачеву, что Кастро считал его изменником делу социализма. Шла информация и от заграничных «друзей перестройки».

В январе 1989 года в разговоре со своим другом, писателем Габриелем Гарсиа Маркесом, сторонником горбачевской перестройки, Фидель сказал: «Пойми меня правильно. Я не против принципов перестройки, но это исключительно рискованная политика. Она ведет мир социализма обратно в капитализм». А когда Маркес возразил, что напротив перестройка это «скорее начало настоящего социализма, социализма с человеческим лицом», Кастро ответил: «Нет, поверь мне, Габо, это будет катастрофой». И об этом знал Горбачев.

В июне 1998 года газета El Nuevo Herald (испаноязычный выпуск «Майами Геральд») опубликовала сенсационное заявление бывшего кубинского журналиста Рауля Мартина, который более 10 лет работал в информационном агентстве «Пренса Латина». Мартин рассказал, что в период 1987-89 гг. он участвовал в операции КГБ, которая проводилась под прикрытием советского агенства «Новости». Целью операции была работа с недовольными элементами в кубинской армии с целью подготовки свержения Кастро и перехода к политике «перестройки». Вряд ли только КГБ готовило переворот на Кубе. У ГРУ для этого было не меньше возможностей благодаря обширным военным связям между СССР и Кубой. И в первую очередь, благодаря тесным связям дивизионного генерала Арнальдо Очоа Сантеса с Генштабом МО СССР и лично с одним из заместителей начальника ГРУ– Юрием Гусевым. Гусев собственно и вел подготовку по свержению Кастро. В советском генералитете хорошо знали Очоа и его «демократические» взгляды по академии Фрунзе и тесному взаимодействию в Африке, где он критически высказывался о политическом курсе Кастро еще в 70х годах.

Советские генералы политического вектора Генри–Горбачева, ставленники и выдвиженцы последнего, готовили Очоа на роль вождя антикастровского переворота. Помогали ему в Эфиопии и Анголе.

Стоит упомянуть еще две важных фигуры это братья-близнецы Тони и Патрицио Де Ля Гуардиа. Тони возглавлял сверхсекретное подразделение Министерства внутренних дел по добыче валюты. В Панаме у него было подставное представительство. Тони и Очоа прекрасно знали друг друга.

В апреле 1989 на Кубу с дружеским визитом прилетел М.С. Горбачев, который говорил о «социализме с человеческим лицом», о демократизации общества и вечной дружбе народов СССР и кубинского народа. Целью же было свержение Кастро.

Гавана, 4 апреля 1989 года. Кастро уже знает, что советские спецслужбы приступили к подготовке военного переворота на Кубе. До расстрела группы Очоа — де ля Гуардия остается немногим больше двух месяцев.

В данной ситуации сыграли важную роль кубинские спецслужбы узнав о планах. 27 мая 1989 года Рауль Кастро приказал обеспечить наблюдение за домом министра транспорта Диоклеса Торальба (Diocles Torralba). В прошлом, Торальба руководил силами ПВО МО и сохранил связи в армейской среде. Имел близкие отношения с высшими чинами. Его дочь, Мария Елена, была замужем за Тони. В этот вечер Очоа находился в доме у Торальба. Зашел разговор о перебежчиках – майоре Флорентино Азпилага и генерале ВВС Рафаэле дель Пино. Очоа заговорил о благах советской перестройки и об изменяющейся позиции его советских товарищей по Анголе относительно перехода к демократии. Собравшиеся не подозревали, что их подслушивает оперативная группа Рауля Кастро.

Позиция «советских товарищей» действительно изменялась и очень быстро. Когда андроповский вектор в КПСС и КГБ начал перестройку, он поначалу встретил противодействие номенклатурных кланов в Армии, ГРУ, ВПК и анти — КОКОМ. Но когда грушники поняли, что Горбачев все сдает, они перевернулись на 180 градусов и присоединились.

Очоа, братья де ля Гуардия и другие были арестованы через две недели после вечеринки у Торальба.

На судебном процессе в Гаване, кубинское руководство приложило особые усилия, чтобы исключить подозрения в политическом заговоре. Все свелось к наркотикам и коррупции. Но основательная чистка Министерства обороны и внутренних дел указывала на обратное. Существование военного заговора необходимо было скрыть по ряду причин, внутренних и внешних. Открытое расследование заговора вскрыло бы роль в нем советских спецслужб, а Кастро еще надеялся на изменение ситуации в СССР. А известие, что прославленный генерал и военная верхушка готовили проамериканский путч было бы страшным ударом для самосознания кубинского общества.

Две недели спустя после расстрела Очоа и Тони Фидель заявил:

Мы предупреждаем империализм, что у него не должно быть никаких иллюзий в отношении нашей Революции. Пусть он не думает, что она не устоит если в социалистическом лагере произойдет катастрофа. Если завтра нам сообщат, что в Советском Союзе началась всеобщая гражданская война или даже что Советский Союз распался… Куба и Кубинская Революция продолжат борьбу и продолжат твердо стоять во весь рост.

До гибели СССР оставалось два года.....

Qərbin soyqırımları - Tarix heç nəyi unutmur

Avropanın dünya tarixində etdiyi soyqırımlar sadəcə olaraq dəhşət doğurur.

İslaminSesi bildirir ki, işğal etdiyi ərazilərdə soyqırım apararaq özlərinə məkan açan avropalılar bu soyqırımları sənədləşdirməkdən də çəkinməyiblər. 

1. İspaniya və Amerikalıların yerli xalqlara tətbiq etdikləri soyqırımlar. 1492-ci il də Kolumbun  Amerikanın kəşfindən sonra orada yerli xalqların sayı 22 il içində 8 milyondan 28 min nəfərə endi. 

2. Noveçlilərin Taterlərə tətbiq etdikləri soyqırım. 1920-30-cu illərdə Norveçdə çıxarılan yeni qanuna əsasən norveçlilərin irqini təmiz saxlamaq naminə etnik qrup olan taterlərin qızlarını qısırlaşdırmağa başladılar. Qısırlaşdırılmayan taterləri isə insulin və elektroşokla cəzalandırırdılar. 

3. 1788-1938-ci illərdə Avstraliyada yerli xalqı-aborigenləri məhv etdilər. İngilislər onların arasında epidemiya yaydılar, ölməyənlərə isə zəhər verdilər. Onların soyqırımından  Avstraliyada yalnız 31 min insan sağ qurtula bilib.

4.  1891-ci ildə almanlar Cənub qərbi Afrikanı işğal etməyə başladı. Bu işğaldan sonra Herero və Nama xalqları qətl etməyə başladılar. Bütün bu qətliamdan  135 min yerli xalqdan 15 mini zorla canını qurtara bildi. 

5. 1933-1945- ci illərdə mükəməl Alman irqi yaratmaq məqsədi ilə yəhudiləri və qaraçıları soyqırım etdilər. Qaraçıların 94%-i qısırlaşdırdılar. 

6. Amerikalılar və ingilislərin almanlara qarşı soyqırımı. 1945-ci ildə Almaniyanın məğlubiyyətindən sonra ingilis və amerikalılar Drezden şəhərini 3 gün bombardman etdilər. Bu bombardman zamanı 200 min insan öldü. 

7. Danimarkalıların almanlara etdiyi soyqırım. 1945-ci ildə müharibə bitəndən sonra 250 min alman qaçqın Danimarkaya sığındı. Üçdə biri 15 yaşdan balaca olan bu miqrantlar tikanlı məftillərlə əhatəlnmiş məkanda saxlandılar və hamısı dəhşətli xəstəliklərdən öldülər. 

8. Yunanların Kiprdə türkləri soyqırım etməsi. 1912- 1974-cü ildə Enozis nəticəsində EOKA adlı təşkilat Kiprdə yüzlərlə türkü öldürərək, kəndləri və şəhərləri dağıtdılar. 

9. Amerikalıların İraqda soyqırımı: Fəllucada 1500 mülki vətəndaşı öldürüb küçələrə atdılar. Onların cəsədlərin itlər yeyirdi. ABŞ təhlükəsizlik adı altında 250 min insanı bölgədən sürgün etdi və daha 100 min insan qətl etdi. Qərb qətiyyən Fəlluca soyqırımına səsini çıxarmamışdı. 

10. Belçikalıların Konqodakı soyqırımları: Belçika işğal etdiyi Konqoda 1910-cu ilə qədər 10 milyon insanı qətl etmişdi. 

Mircəfər Bağırov

"Müharibənin qızğın vaxtında Bağırov 416-cı Taqanroq diviziyası ilə görüşə gedir. Ayrılarkən əsgərlərə "kimin nə sözü var” deyə, müraciət edir.
Gənc bir əsgər əlindəki məktubu ona uzadır. Mircəfər soruşur:
- Məktubda nə yazılıb?
- Sizdən utanıram, yoldaş Bağırov.
- Yenə soruşuram, orada nə yazılıb?
Oğlan utana-utana Bağırova həqiqəti deyir:
- Yevlaxın kəndindənəm. Mən cəbhəyə gəlməmişdən 6 ay qabaq toyumuz olmuşdu. Əsgərliyə gələndən sonra rayonumuza gələn milis rəisi nişanlımı görüb, ona gözü düşüb. Həmin gündən kənd sovetini və kolxoz sədrini gözümçıxdıya salıb ki, o gəlini mən düzəltməsəniz hər ikinizi ya cəbhəyə göndərəcəyəm, ya da həbs etdirəcəyəm. O gündən kolxoz sədri ilə kənd soveti qıza yalvarır ki, onsuz da yoldaşın cəbhədən qayıdan deyil. Sən ona razılıq ver, bizi də qana-qadaya salma. Nişanlım (əslində arvadıdır. Sadəcə Bağırovdan utanaraq elə deyir) da razı deyil. Məktubda yazır ki, özümü öldürməkdən başqa çarəm qalmayıb.
Mircəfər Bağırov oğlanı təyyarə ilə vətənə gətirir, milis rəisini, sədrləri və gəlini çağırır, hər şeyin doğru olduğunu biləndən sonra milis rəisini kəndin ortasında camaatın gözü qarşısında güllələyir, kolxoz sədrini və kənd sovetini döyüşün ön xəttinə göndərir. Gənc əsgərə deyir:
- Bu qeyrətli gəlinin məktubuna görə səni gətirdim. Səni öz kəndinə kolxoz sədri qoyuram. Bayaq gördüyün hadisə sənə ibrət olsun. Hər bir ailəyə namusla, qeyrətlə yanaş, hamıya o qeyrətli qadının kimi münasibət bəslə.
Xatirə Sədnik Paşa Pirsultanlının "Mir Cəfər Bağırov yaddaşlarda" kitabından götürülüb.

Hillari Clinton: İslamın "vəhhabi" qolunu biz yaratdıq, onları maliyyələşdirdik

Müqəddəs İslama heyran olmuş dünya dahiləri və deputat Ağacan Əbiyev

“Müsəlman Əndəlüsündən bizə 30 kitab qaldı. O 30 kitabın hesabına atomu parçalaya bildik. Halbuki yandırılan milyonlarla kitablar qalsaydı, kosmosda qalaktikalar arasında gəzərdik.”

İslaminSesi bildirir ki, Milli məclisin İntizam Komissiyasının sədri Ağacan Əbiyev verdiyi son müsahibədə İslam dininin hər hansı bir elmi kəşfə imza atmadığından şikayətlənib. Həmçinin bildirib ki, İslam dini heç bir texniki tərəqqiyə nail olmayıb.

Buradan belə bir sual meydana çıxır: İslam dünyaya elmi kəşf və ya tərəqqi etməyə gəlmişdi? Ağacan Əbiyev ilk növbədə dinin hansı funksiyaları olduğunu özü üçün müəyyənləşdirməlidir. Din cəmiyyətin saflaşması, mənəvi, ictimai dayaqlarının möhkəmləndirilməsi, ilk növbədə Allah və insan münasibətlərinin ayırd edilməsi üçün var. Dinlə məşğul olan insanların hansısa bir elmi kəşfə imza atması isə həmin cəmiyyətin ictimai və təhsil sistemindən asılıdır.

İslam dünyasının hansısa elmi tərəqqiyə imza atması isə zamanında yetişdirdiyi alimlərin saysız-hesabsızlığı ilə uzlaşır. İslam dünyasında olan bir çox yeniliklər bu gün bütün dünyanın baza sistemini təşkil edir. Avropada elm üstündə insanları tonqalda yandırırdılarsa, Şərqdə Bürunilər, Xarəzmlər. əl-Kindilər elmə öz tövhələrini verirdilər. Dinin bu aspekti bu zaman qabarır: Cahil Avropa onu tonqalda yandırıb, Kamil İslam irəli çəkib mükafatlandırıb.

Buna ən bariz sübut isə elə Avropanın ən əhəmiyyətli alimlərindən olan Pyer Kürinin dediyi sözlər kifayətdir:

“Müsəlman Əndəlüsündən bizə 30 kitab qaldı. O 30 kitabın hesabına atomu parçalaya bildik. Halbuki yandırılan milyonlarla kitablar qalsaydı kosmosda qalaktikalar arasında gəzərdik.”

Bundan əlavə elə Qərbin öz dilindən bu dinin necə bir qüdrətə sahib olduğunu eşitmək başqa bir gözəllikdir. Halbuki müsəlmanlar buna göz yummaq tərəfdarı olanda insan yalnız o mütəfəkkirləri xatırlayır. O mütəfəhkkirlər ki, İslam haqqında tamamilə başqa cür ( Ağacan Əbiyevdən çox fərqli) fikirlər səsləndiriblər.

Buna ən parlaq nümunə almnan filosof Hötedir. 22 yaşında Qurani-Kərim təfsirləri üzərində çalışmalara başlayır. Bununla da Almanyada islamiyyətə pozitiv yanaşan ilk ədəbiyyatçı olur. Höte, "Məhəmməd" (Mohamets Gesang) qəsidəsində peyğəmbərlik missiyasının mahiyyəti haqqında öz anlayışını metaforada əks etdirərək peyğəmbəri (s) böyük mənəvi güc sahibi, daim irəliləyərək Tanrı qüdrətinin simvolu olan "okeana" axıb-tökülən bir çayla müqayisə edib. Höte 27 yanvar 1816-cı ildə "Paralipomena" əlyazmasında deyir: "Muhəmməd (s) xəlq edilmişlərin ən alisidir".

Daha başqa bir misal: Məşhur ingilis yazıcısı George Bernard Şou İslam haqqında deyir:

“Mən Məhəmmədin (s) dinini onda olan həyat gücü və yaşam əhvali-ruhiyyəsi baxımından yüksək dəyərləndirirəm.
Fikrimcə, İslam dini bütün əsrlərdə insanların həyat tərzilə yanaşı addımlamağı bacaran yeganə dindir.
Mən Məhəmmədin (s) dini ilə bağlı öncədən xəbər verirəm. Bu din, bugünkü avropalılar tərəfindən məqbul hesab olunduğu kimi, sabahın Avropası tərəfindən də qəbul ediləcək”.

Ya da: Lothran Stodard amerikalı alim, tarixçi deyir:

“İslamın əzəməti üçün onun bütün maneələrə baxmayaraq, yenə də öz həqiqət və fəzilətlərini dünyada aşkar etməsi kifayətdir. Çünki İslam həm sadə, həm də ağıla müvafiq dindir”.

Alman şərqşünası C. de Gobineau “Asiyada üç il” kitabında yazır:

“ İslam bəşər üçün pak, qatqısız və nöqsansız bir din gətirmişdir”.

Fransız tədqiqatçı Emile der Menghen yazır:

“İslam ürəklərə təkan verən bir çağırış tək, şərq və qərbi dinsizlik və qəflətdən oyatdı. Qəlblərə elə bir təsir bağışladı ki, bəşər tarixi heç bir əsrdə belə bir daxili oyanış və ictimai hərəkata təsadüf etməmişdir”.

Qərbin ilhamlandığı İslam dəryası budur. Bu dərya elmə, öyrənməyə təşvi edər, cahilliyə qarşı mübarizə aparır.

Bəli, dinin funksiyası budur. Din insanı elm öyrənməyə təşviq edər, necə ki, Peyğəmbərimiz(s) “Elm Çində olsa belə ardınca gedin!” (yəni həmin məkanın uzaq və ya bütpərəst olmasına fikir vermədən) deyə xitab edib. Bu gün elm öyrənməyi daim özünə qayə etmiş dinin ardıcılları əgər hər hansı bir tərəqqiyə qarşı gəlirlərsə və ya hansısa elmi kəşfə imza atmırlarsa bunda qətiyyən İslam dinin günahı yoxdur.

Deputat Ağacan Əbiyev İslamdan yalnız tarix öyrəndiyini qeyd edib. Halbuki dinin tarix öyrətmək funksiyası da yoxdur. Necə ki namaz qılmağın insanın cəmiyyətdə yetirəcəyi vəzifəyə heç bir dəyişiklik gətirməyəcəyi kimi. Yəni nə qədər ki, doğru hədəflərə yanlış oxlar atıb bizə lazım olan nəticəni gözləyəcəyiksə, onda bütün gördüyümüz işlər nəticəsiz qalacaqdır.

İslam nə nanotexnologiyanın, nə də müasir elmlə ayaqlaşmağın əleyhinə deyil. Buna aid bu dində heç bir müddəa tapmaq mümkün deyil. Əksinə beşikdən qəbirə qədər elm oxumağı vacib bilən bir dindir. Ona görə ilk növbədə nədən bəhs etdiyimizi və nə üçün bəhs etdiyimizi bilməliyik. Din nədir və funksiyaları nədir sualını qoymaq və onun sadə cavabını tapmaq, daha sonra isə eyni cümlədə nanotexnogiya sözünü işlətmək qədər cəsarətli olmaq qədər...